Arie

20-06-1990 / 08-12-2004

 

                    renpas arie.jpg (36419 bytes)

 

De officiële naam van Arie is Aron Alladin Martyjan maar deze naam was veel te chic voor hem want hij was gewoon een ARIE.

Grof als een boer, qua uiterlijk en geluid en een rauwdouwer in de kennel en in het team. Zelfs in het dagelijkse leven was hij zo ruw dat de andere honden het maar voor lief namen, maar ons heeft het wel eens hoofdpijn gekost want voor je het wist had je weer een kopstoot te pakken door zijn onbehouwenheid. Hij sprong dan altijd net op als je de voerbakken van de vloer af wilden halen. Voor het voeren was Arie ook altijd duidelijk aanwezig,  hij maakten het meeste kabaal of zeg maar, dat hij stond te krijsen want het geluid wat hij produceerde was ongekend.

In het team was hij één van de wheeldogs dus de sterke krachten die hij had, kon hij gebruiken om de slee de bochten om te sjorren. Een sterke werker wat je ook aan zijn lichaam kon zien, waren de honden in topconditie voor de wedstrijden dan waren ze allemaal droog gespierd maar Arie had echte spierballen op zijn schouders en zijn dijbenen. Stress kenden de Arie niet maar ging het verkeerd dan was het goed mis ook. Dan maakten hij likplekken tussen zijn vacht, het zag er dan uit of dat er gaten in vielen. Maar met extra aandacht en verzorging, zag hij er in “No time” weer mooi uit.

Het verhuizen van de honden heeft Arie nog meegemaakt maar na zes weken gelijktijdig met Nisling, ging het opeens hard achteruit. Op de dag dat Nisling is ingeslapen is Arie ook mee geweest naar de dierenarts met het idee, eigenlijk is het voor hem geen hondwaardig bestaan meer. Want het lopen ging zeer belabberd en op het eerste gezicht niet pijnloos, na onderzoek vond de dierenarts het nog het proberen waard om te kijken, hoe hij zou reageren op een injectie van een spierversterker en een oppepper. Om het verlies van Nisling minder te maken wilden ik dat wel proberen. Ondanks dat de dierenarts erbij vertelden dat het misschien maar voor zes weken werkten. Nou, die gok wilde ik wel nemen, ging het niet dan hadden we het geprobeerd. De afspraak was tussen Leo en mij wel, dat hij maar 1x zo’n injectie zou krijgen, om niet in het eindeloze uitsteltraject terecht te komen, niet voor de hond die altijd een sterke goede loper is geweest. Laat Arie er nou, zo goed op reageren dat hij nog 6 maanden erop heeft geleefd.

Terug naar Husky's