Donjek

02-10-1990 / 08-12-2004

 

                                  renpas donjek.jpg (29973 bytes)

 

Dit is mijn (Brigitta) eerste husky waarmee de liefde voor de Siberian Husky is begonnen. 

Donjek is in TsjechiŽ geboren uit een Tsjechjes teefje en Sky ťťn van de dekreuen van Leo. Deze reu is voor verschillende nesten voor een tijdje in TsjechiŽ geweest en daaruit is Donjek geboren en toen naar Nederland geÔmporteerd. 

Donjek was als pup, een vrolijk maar moeilijke wildebras. Die niet alleen thuis kon blijven, zich niet schuwde om het een en ander met zijn bek te verbouwen. Vandaar dat al heel snel de keuze was gevallen om nog een tweede hond voor mezelf erbij te nemen. Zelfs toen dat al beslist was en de fokker van het tweede nestje belde dat deze teef bezig was met het werpen, heeft hij tijdens het wachten (10min.) zich tegoed gedaan aan het interieur van mijn auto, een complete verbouwing geheel zonder overleg en toestemming! 

Donjek is na ťťn jaar gaan meetrainen met de fokker van Nisling, in de tijd heeft hij alleen maar mee gedaan aan sprintwedstrijden. Daarna is hij gaan werken in het team van Leo voor de langeafstandswedstrijden. Hij is nooit een fanatieke sledehond geweest maar heeft altijd met veel plezier gelopen, ook al zag je Donjek geregeld lopen met een hoge gekrulde staart, dat weer duidt op dat hij het lopen wel goed vond maar niet zo aan het werk was. Dus hij liet zijn teamgenoten het werk doen en hij huppelde lekker mee. Dit is uitgesproken, Donjek, zo is hij zijn hele leven geweest. Doen, waar je zin in hebt en je niet moe maken als het niet hoeft.

Donjek is ruim veertien jaar geworden en bijna nooit ziek, in de maanden voor dat hij stief was er niets zichtbaar aan de hand. Alleen was het te merken, dat hij zich begon af te zonderen naar ons toe, zodra ik het nachthok in kwam ging hij naar buiten toe en als hij buiten was, ging hij naar binnen. Alleen met het eten kwam hij wel naar binnen. Hij werd behoorlijk stram in en korte tijd en toen het langzamerhand kouder werd, werd het opstaan een echt probleem. Daarbij is hij ook nog incontinent geworden en bleef  's nachts liggen in zijn urine waardoor hij ook nog elke morgen een behoorlijk natte vacht had. We hebben toen besloten de dierenarts in te lichten, die hem toen heeft onderzocht op zijn gebreken en constateerden dat hij ook aan de achterhand best veel pijn moest hebben, iets wat hij ons dus niet aangaf.

Daarin was het een eigenheimer, maar wel een hele erge leuke.

                       

 

Terug naar Husky's