Trouble

19-09-1989 / 08-12-2004

 

           renpas trouble.jpg (32563 bytes) 

 

Zijn naam: zegt het al, vanaf het nest waarin Trouble geboren is, heeft hij al gemat met zijn nestgenoten. Stond hij z'n mannetje, schuwden het niet om een onenigheid zelf op gaan te zetten. Trouble was een hond die zich altijd bij een hond opdrong en deze verdedigden tegenover de andere, deze moesten niet wagen om dan in de buurt te komen. De hond die op dat moment zijn "vriend" was, had daarover het algemeen maling aan en stond dan op en liep dan weg. Bij ons in de kennel is dat Boris geweest tot aan zijn dood en daarna werd het Nisling. Van de dood van Boris is hij behoorlijk van slag geweest, dit was eigenlijk van dien aard dat we het weekend na de dood van Boris ondanks dat we ingeschreven stonden voor een karrenwedstrijd de boel hebben afgeblazen  en alleen met Trouble op pad zijn geweest. Hij had echt verdriet en we waren bang dat hij eraan onder zou gaan. Daarna heeft hij gelukkig vrij snel Nisling opgepakt als "vriend".

Dat Trouble een onrustige hond was, was te zien aan al zijn lichamelijke oneffenheden aan, een oor dat gehavend was, een vette scheur in zijn tong, enkele litteken die in de vorm van strepen over zijn snuit liepen. Allemaal oorzaken waar hij meeste zelf de klos van werd. Zijn Motto was: "Wie uitdaagt moet soms klappen ontvangen". 

In het team was hij een goede werker maar zeker geen robuuste werker. Hij was heel licht gebouwd niet al te groot. Qua uiterlijk was hij leuk om te zien, hij had een heel fijn koppie, zag er daardoor uit als een vosje, zelfs zijn ogen waren zoals een vos heeft. 

Trouble is december  j.l. overleden nadat hij lichamelijk op was maar door dat zijn hart zo ontzettend sterk was en niet wilden opgeven, zijn lijf was uitgemergeld ondanks de hoeveelheid voer die hij naar binnen werkten. De laatste acht weken van zijn leven hebben we hem in huis gehaald samen met Arie. Ze hadden beide erge last van de afkoelende nachten en nu ze hier achter in de tuin zitten is het gemakkelijk om ze bij moeilijkheden binnen te halen. Onze jonge Oudduitse herderpup vond het ieder geval geweldig om die "ouwe bonk" in het huis te hebben. Deze band was volledig wederzijds. Elke morgen ging ze hem wakker maken, hij wist dan niet hoe snel hij achter haar aan moest. Dat ze dan ook geregeld met hem wilden spelen liet hij over zich heen komen, werd het spel te langdurig dan zetten wij Trouble weer op de benen als teken dat het spel over was.

Toen hij overleden is, hebben we dan ook de eerste week de halsband op een tafeltje laten liggen, waar Flirt-le ook steevast elke morgen even aan moest ruiken ter herinnering dat hij er niet meer was. Trouble was misschien dan niet altijd een even makkelijke hond maar wel een hond die bij ons op zijn plaats was.

 

Terug naar Husky's