Willow

10-07-1991 / 17-03-2003

 

                 renpas willow.jpg (36392 bytes)

 

Willow is een reu die veel plezier in zijn leven heeft gehad, hij was altijd opgetogen. Kon in het team werken als een paard tot hij erbij neer zou vallen, letterlijk en figuurlijk. Dit was een hond die zich helemaal gaf voor het werken voor de slee. 

Hij is zelfs een keer als leidhond voor het team gezet, iets wat geen succes was. Want hij ging toen hij zich moest ontlasten, gewoon zitten midden op de trail en de rest die dit uiteraard niet door hadden, duikelde er gewoon overheen, met als gevolg dat het hele team uit de knoop gehaald moest worden. Na het nog een stukje geprobeerd te hebben toen de knopen verwijderd waren. Dook hij geheel onverwachts afwijkend van de trail, de  pulversneeuw in van ruim een meter diep. Dus wij tot aan ons middel de sneeuw in om de honden weer de trail op te geleden want ze stonden muurvast. Nou, dit was dus Willow want hij was zich nog nergens van bewust ook. Het was gewoon een clowntje. Deze truc hebben we natuurlijk maar eenmaal geprobeerd.

Willow heeft toen hij negen maanden oud was, onder een auto gelegen, dit kwam doordat de deur van de kennel op een of andere wijze los was gegaan. Hij liep met meerdere honden op de weg. Maar hij had de pech dat erop dat moment een auto langs kwam. Toen hij gevonden is was hij zo goed als niet meer in leven maar door het terug naar huis rennen van Leo met Willow in zijn armen, is hij weer bij kennis gekomen. Aan zijn lichaam was niets te zien maar een klap had hij gehad. Maar het feit wilden dat na verloop van tijd duidelijk werd, dat Willow eigenlijk altijd op de leeftijd van toen die negen maanden is blijven steken. Hij is dus zijn hele leven lang, een jonge hond is gebleven. Ergens opspringen kon hij niet en zetten we hem dan ergens bovenop dan stond hij van bovenaf naar beneden te kijken, of dat hij hoogtevrees had. Kon er dan ook niet zelf vanaf springen maar moest geholpen worden. Als hij een poging deed om ergens tegenaan te plassen met zijn poot omhoog, zoals een reu plast, ging dat al dan niet wankelend maar hij bleef het proberen.

Hij kon helemaal genieten als hij extra aandacht ( zijn gewone borstelbeurt was al een feest) kreeg, liet zich dan zo tegen je aanvallen. Hij was een heerlijke kroeldoos. Is nooit iets gehad ondanks dat ongeluk en is niet ziek geweest. Het duurde dan ook een heel tijdje voordat we konden merken dat hij steeds minder zicht kreeg. Pas als we iets verplaatste in de kennel was te merken dat hij er tegenop ging lopen. Daarna als dat gebeurt, dan ga je de hond ook opserveren toen bleek dat als Willow naar de buitenkennel liep, dat hij langs de kennelhekken liep om waarschijnlijk zo te voelen, waar hij was en hoe hij moest lopen.

Toen, pas is zijn lichaam gaan aftakelen en als je op zo jonge leeftijd al zo'n behoorlijk klap hebt gehad en je word dan zonder dierenarts gezien te hebben met uitzondering van zijn inentingen. Mag je met een leeftijd van bijna twaalf jaar niet klagen.

Terug naar Husky's