Het wekelijks trainingsverslag van Flirt-le 2005

Flirt-le is nu bijna 16 maanden oud.

Vanaf dat de eerste lessen weer zijn begonnen, zit er een flinke verbetering met de gehoorzaamheid van Flirt-le,  zij werkt met een flinke enthousiasme aan de nieuwe oefeningen. Na elke goed uitgevoerde oefening wordt zij beloont door middel van een tennisbal tevens onder het volgen heeft zij volle aandacht met het kijken of zij deze bal al zou kunnen krijgen. Wij zijn begonnen met korte sessies van trainen met direct gevolgd door het spel.


15-10-2005

We zitten nu halverwege de cursus, het volgen gaat prima, alleen wordt de “aandacht” voor de bal onder het volgen op dit moment uitgebreid met het flink enthousiast blaffen. Dus het resultaat is dat de bal wordt opgeborgen als zij blaft. Langzaam met deze methode begint het kwartje te vallen. Blaffen is “bal weg”. De verdere gebruikelijke oefeningen zitten er aardig in. Na weken te hebben lopen tobben met het “terugplaats zenden” begint ze nu te snappen dat zij de bal toegeworpen krijgt als ze van mij weggaat en terug naar haar riem gaat. De gehele oefening is, ik leg haar “af” bij haar riem, ik ga op tien meter afstand van haar staan waarna zij moet “voorkomen”en dan “aan de voet “ daarna moet zij weer terug naar haar riem moet  en gaan liggen.  Dit zijn twee oefeningen die apart aangeleerd worden en dan worden samengevoegd. Juist met dat samenvoegen ging het verkeerd, Flirt-le was totaal de oefening kwijt. Dus een nieuwe methode verzinnen en de twee oefeningen weer even los van elkaar oefenen. Na tien dagen intensief dagelijks de oefeningen door te nemen en met behulp van Leo( hij zorgde ervoor dat op het juiste momenten er ballen waren en daar lagen waar zij naar toe moest), is het weer gelukt de oefening in zijn geheel uit te voeren.

Toen een nieuwe oefening zich alweer aandiende: het blok-apporteren. Hoe krijgen we dat blokhout in haar bek en hoe krijgen we haar zover dat zij het blok bij mij komt brengen? En waarmee ze dan ook nog voor mij moet gaan zitten met het blok in haar bek en het op commando gaat afgeven?


31-10-2005  

Langzaam verbeteren de vorderingen maar vervolgens lopen we tegen het volgende probleem aan. Het is zo langzamerhand donker geworden op met het veldtrainen. Ik geef toe, stom van mezelf natuurlijk om altijd met licht te trainen. Maar zomers is het zo lekker lang licht dus waarom in het donker trainen. Waar we gebleven waren, is het “terugplaats zenden”. De oefening ging ondertussen super! Maar nu het ’s avonds donker is, vertrouwd Flirt-le meer op haar neus dan op haar ogen. Als zij nu terug gaat naar haar riem, gaat zij al speurend met de neus op de grond zigzaggend naar de plek waar zij “af” moet of ieder geval in de buurt hiervan. Is zij nachtblind? Nee, dat geloof ik niet.

Wat ik heb verzonnen is als ik nou een lichtje kan maken bij de plek waar haar riem komt te liggen, moet het toch lukken? Gisterenavond bij ons in de tuin waar het ’s avonds ongeveer net zo licht is als op het trainingsveld, nam ik de proef op de som, twee keer de oefening gedaan zonder licht en moest haar steeds een  extra  commando geven omdat zij niet bij haar riem was gaan liggen. Toen de oefening gedaan met een lichtgevende halsband die naast haar riem was gelegd, en ja hoor, alle keren in één keer goed zonder extra commando en zonder haar neus te gebruiken. Hierna nog even geoefend zonder licht en het vrouwtje was weer tevreden. De meeste mensen zullen me wel voor gek verklaren om op deze manier de oefeningen te trainen maar Flirt-le is naar ons idee nog steeds heel jong van geest en heeft met het trainen nog steeds veel plezier en dat willen we graag zo houden. Het enigste wat wij doen is gewoon een andere manier te verzinnen als het een keer niet lukt met een oefening. Op deze manier blijft het voor haar leuk om te werken en voor ons een uitdaging.

Tevens is Flirt-le voor de zoveelste keer loops geworden en dat met nog maar 16 maanden oud te zijn, de eerste maal was met zeven en halve maand met steeds een periode van drie maanden ertussen. Zij is dan voor een korte periode loops, brengt de hoofden ophol van de Husky’s en onze Smous en van haar medecursisten en Flirt-le ziet het dekgedrag van de andere honden alleen maar als uitdaging tot spel. Haar gedrag in deze periode veranderd dan ook niet, ze blijft een jonge hond die zeer speels is. Dus op de lessen hebben de andere er misschien meer last van dan zijzelf.

Met het “blok apporteren”, zitten we in het stadium dat je moet nadenken, “wat gebeurt er” en “wat nu!”. Het blok ergens neergooien en dat zij het dan moet ophalen, dat gaat goed, maar de volgende stap.  Het bij de geleider afgeven, is in de fase gekomen, dat Flirt-le op 1,5 meter afstand komt staan en het dan uit haar bek gooit. Dus wat zie je nu gebeuren op het veld. Flirt-le gaat haar blok halen die is weggegooid, ze komt terug hollen met het blok in haar bek en vervolgens ren ik voor haar uit de andere kant op en als zij dan dicht in de buurt komt.  Stop ik, als ik er zeker van ben dat het moment daar is om het blok aan te kunnen nemen vanuit haar bek. Om het blok voor haar nog leuker te gaan maken  hebben we de tip gekregen een tennisbal om het smalste gedeelte van het apporteerblok te gaan maken. Hier gaan we aankomende week mee aan de slag.


17-11-2005

Het lampje van vorige week was een succes want nadat ik in de tuin had getraind met Flirt-le, gaat het ”terug plaats zenden” steeds beter, met uitzondering op de vereniging in Leiden. Daar is de belichting van het veld toch heel minimaal. Ik wijd het er ook daaraan toe dat als ik haar onder de lamp moet leggen voor een goed uitgevoerde oefening te kunnen krijgen. Nou, dat moet dan maar, zodat ze niet te vaak in de fout gaat.

Het blok-apport is weer een stapje in de goede richting. We hebben sinds maandag een tennisbal gemonteerd aan het blok. De eerste bal lag er binnen drie oefeningen weer af. Dus bij de volgende bal heeft Leo de montage maar gedaan want mijn constructie was niet stevig genoeg voor de tanden van een ODH. 

De complete oefening is dat de hond een commando krijgt om te blijven zitten “wachten”, ik als geleider loopt dan 10mtr door om daar het apporteerblok neer te leggen waarna ik dan nogmaals 10mtr doorloop, dan draai me om en geef dan het commando “apport”. Flirt-le gaat deze dan ophalen en moet dan komen voorzitten met het blok nog in haar bek. Nou, dat laatste lukt nog niet maar de rest van de oefening gaat goed. Voor zover mogelijk dan want soms gaat zij het blok halen als een andere geleider het commando roept. Of zij gaat al vast van start als ik nog niet eens mijn plek heb bereikt. Vast, uit medelijden dat ik het stuk al zoveel keer heb gelopen en zij nog niet of om meer actie te krijgen bij deze oefening. Maar hoe dan ook, er zit verbetering in de oefening en daar gaat het om. Afgelopen donderdag hebben we ook weer aandacht besteed aan het “los-volgen” voor Flirt-le zit er geen verschil tussen het lijntje eraan of eraf. Ze loopt tegen me aan met haar kop voor me, ik ben degene die daar moeite mee heeft, ik ben degene die op het veld schuin wegloopt, met een scheve houding loopt waardoor Flirt-le verder van mij af gaat lopen of scheef. Ik ben me er ook dan terdege van bewust dat ik degene is die de fouten maak en niet Flirt-le! Laat ik maar zeggen, ik moet nog een hoop leren.


21-11-2005

Afgelopen vrijdag proefexamen gehad in Leiden. Over twee weken kunnen we aan de bak! Ze zeggen wel eens “een slechte generale is een goede uitvoering”, nou daar hoop ik dan maar op! Bijna bij elk commando deed Flirt-le iets anders. Moest ze gaan “zitten”, dan ging ze “af”, zelfs met de “sta-oefening” gaat ze in de “af”, hopeloos. Bij het “vooruit sturen” stopten ze halverwege met een zodanige blik in haar ogen, “Wat zei je ook al weer?”. Hup, nog maar een extra commando, als ze normaal aan komt bij haar riem gaat ze altijd gelijk liggen. Nu stond ze te kijken, en nu? Oké, ik geef toe ik maakte zelf ook een fout want altijd wordt zij beloond met een brok bij het “voorkomen” omdat zij anders gelijk door schiet om naast mij te komen zitten en nu zat ik te twijfelen: beloon ik wel of niet en toen was zij al “aan de voet”. Bij het apporteren was het eigenlijk wel grappig, ze was het blok natuurlijk weer kwijt en nu zeiden de omstanders zelfs. “Ze kan hem gewoon niet vinden”, ja natuurlijk! Ze is toch niet nachtblind of blind. Om zeker te weten wat het was, Flirt-le weer onder de lampen neer gezet en drie keer de oefening foutloos gedaan. Dus, wat is nou het probleem. Ik weet het niet, maar op het examen ligt Flirt-le onder die lamp!!!!

25-11-2005

De laatste les gehad op onze eigen vereniging. Het was een zeer natte koude avond. Vanwege het natte weer, snel de oefeningen doorgenomen, niet te veel druk op de oefeningen gelegd. Maar het maakt Flirt-le niets uit of ze vies wordt of niet! Zolang ze maar kan werken voor het baasje. Na de les is er met de groep besloten om in de maand januari al weer met de lessen te gaan beginnen. Dit omdat het idee is geboren om in 2006 en dan voor de zomer begint een landelijk examen aan te vragen. Maar dan moeten we dus de winter door trainen om niet te veel van de lesstof kwijt te raken.

Maandag, onze schuur omgebouwd tot trainingsgebied. Alle oefeningen doorgenomen op korte afstand en veel gespeeld. Ik ben tevreden, hoe het nu gaat. Woensdag nog even het trainingsveld gebruikt voor de langere afstanden, voor een vergadering uit. Het plan is om donderdag ook nog te trainen maar ik vind het genoeg en om haar niet de laatste dag nog snel even fouten te laten maken. Vertrouw ik erop dat Flirt-le goed genoeg is voorbereid voor haar examen van vrijdag 2 december.  


3-12-2005

Het is zover, vroeger dan normaal naar het trainingveld gegaan. Nog even in getraind voordat het examen gaat beginnen. Opstellen voor de verdraagzaamheid, Flirt-le is zeer sociaal en let nooit op de andere honden die langs lopen. Als zij zelf haar rondje mag lopen langs de andere combinaties, let zij alleen op mij of haar neus verdwijnt naar de grond. Daarna één voor één het staan en betasten laten zien, de staan kost een extra commando. De honden moeten nu de “blijf” oefening gaan doen, Flirt moet 1 minuut blijven op een afstand van 15 meter maar zolang zij mij kan zien is één minuut een peulenschil. Dit onderdeel wordt gevolgd door het gebit tonen. Deze oefeningen is voor Flirt-le allemaal geen probleem maar het wachten op je beurt kost haar wel veel moeite. Ze begint lichtelijk ongeduldig te worden, zeker nu iedere combinatie een volgparcours moet lopen met daarna het terugplaats zenden en het voorkomen. Dus we stappen maar even uit de rij om te gaan spelen met de bal want Flirt-le is pas als laatste aan de beurt.

Oké, daar gaan we dan. We moeten een stukje volgwerk laten zien, versnelde pas, langzame pas, een rechts omkeer dan 2x links dan twee keer recht, nog 1x linksom dan gaat het mis. Ik krijg de opdracht om rechts te gaan maar ik ga links, Flirt-le uit haar concentratie omdat ik mezelf te snel herstel dus het duurt even voor ze weer netjes naast loopt. Gelukkig gaan de “zit”en de halt goed, zelfs als ze na de halt moet blijven wachten. Nu gaat het erop aankomen, we moeten gelijk door met het terugplaats zenden, voorkomen en het apporteren. Iedereen is klaar met z’n programma. Flirt-le en ik gaan het licht opzoeken. Ik zet haar neer met haar lichaam richting het licht (achteraf, stom natuurlijk, ik had haar onder de lamp moeten leggen want nu ging nog die neus de grond op) Na het commando “wacht” loop ik 10 meter richting de lamp, draai me om, haal adem en roep. Alles gaat vlekkeloos tot het moment dat ze teruggekomen bij haar riem, zich omdraait en blijf staan. Dan maar een “af” commando. Nee hé, ze reageert niet, te zacht gezegd. Dan nogmaals, maar die komt zo hard mijn mond uit, dat ik even bang ben dat ze op de loop zou gaan. Maar nee, ze reageert, ze gaat netjes af. Pufff, dat zit erop. Nu het laatste onderdeel nog. Flirt-le even vrij gegeven, gelijk haar apporteerblok gehaald. Haar weer netjes naast laten zitten, gevolgd door de “af”. Bijna vergeten om haar riem mee te nemen. Ik loop weg, op 10 meter het blok neergelegd, nog eens 10 meter door gelopen, me omgedraaid en daar gaan we weer. Het commando “apport” komt, Flirt-le rent op het blok af. Bijt hem vast en rent verder. Voor mij gaat ze zitten en ja hoor, zelfs het blok blijft tussen haar tanden zitten, alleen mijn armen zijn een halve meter te kort. Maar ik ben tevreden. Flirt-le is nog niet vaak al zittend met het blok in haar bek voor mij gekomen, duss. Het zit erop, iedereen mag mee naar de kantine, ik blijf nog even spelen met de bal. Ze heeft het verdient. We zijn om acht uur begonnen en het was om half tien afgelopen dus Flirt-le die haar oefeningen in een minuut of acht heeft afgewerkt moest dus de rest van de tijd rustig zijn. Moeilijk voor een hond die alleen maar wil werken. Maar ze is geslaagd en nog wel met 260 punten van de maximaal te behalen 270 punten.

 

Terug naar Trainingsnieuws