Training Jumper

Voordat Jumper bij ons in huis was gekomen, stond hij al ingeschreven bij de puppycursus. Dit is gebeurt nadat wij de pup hadden toegewezen gekregen door de fokker: Toos van Heinsbergen. 

De puppylessen waren al drie weken aan de gang maar omdat deze cursus bestond uit 15 lessen en dat ik bij de eerste lessen zonder hond ben gaan kijken, was dat geen probleem, op deze manier miste ik niets van het lesmateriaal. Nadat de pup van negen weken oud bij ons was gekomen, mochten we binnen enkele dagen ook gaan beginnen met de cursus. Veel spelen met de andere puppy’s en het begin van alle oefeningen die nodig waren om een gehoorzame hond te krijgen.

Na deze cursus en met een zomerstop van 12 weken, zijn we begonnen met de Gehoorzaamheidscursus. Hij was toen pas zeven maanden maar dat moest toch lukken met dit hondje. Ik kan achteraf gezien niet zeggen dat Jumper op een positieve manier is getraind. Toen, in het jaar 1997 werd er nog getraind op die vereniging, waar ik nu van zou zeggen, “Dat die hond niet heel hard is weggelopen?”. Maar ik wist niet beter, ik was daar toch voor hulp om mijn hondje op te voeden. In die tijd was het, een hond moest luisteren anders zo niet dan volgen er sancties op. 

Voordat Jumper 11 maanden oud was is hij geslaagd voor zijn G&G clubdiploma op 06-12-1997 met 92 van de 100 te behalen punten, hij was zo goed dat hij hier zelfs een heuse beker voor heeft gekregen omdat hij op 1 na beste was! Met dit diploma op zak mocht hij naar de behendigheidcursus toe maar omdat ik naar mijn mening het appel nog niet voldoende was hebben we Jumper ook nog ingeschreven voor de cursus Gevorderden 1. Zo liepen we dus in 1 week verschillende disciplines met hem. Bij de behendigheid ging hij als een raket over de toestellen heen en bij de Gevorderden 1 werden de appeloefeningen bij gespijkerd en mocht hij onder appel over de bokjes springen, de kattenloop en de sta-oefening enz. doen. Aan het eind van het seizoen was het niveau voor de Gevorderden 1 van Jumper nog niet goed maar gezien de leeftijd van 17 maanden was dat dus niet anders, het was een hondje in de bloei van zijn leven die meer met eten en de teefjes bezig was dan met luisteren. Daarom moesten we voor de tweede keer deze cursus overdoen, maar oké, hij was nog jong. Met de behendigheid daar en tegen liep hij de wedstrijddag op 25-06-1998 aan het eind van het seizoen van de eerste cursus al een foutloos parcours in 50,24 sec. Geen prijs deze keer, maar netjes over de hindernissen zonder fouten en in een goede tijd. Dit lijkt redelijk maar voor Jumper was het een hele prestatie omdat hij door zijn enthousiasme nogal eens de “wip” zo snel rennend nam dat de wip niet eens had bewogen maar nog steeds in de beginpositie stond. En dan maakten hij toch al gauw een afsprong van bijna twee meter naar beneden. De slalompaaltjes was ook een onderdeel waar zijn snelheid een probleem veroorzaakte dit in combinatie met het gekrijs wat hij liet horen bij dit onderdeel, hij kon me niet horen en door de snelheid sloeg hij de poortjes geregeld over.

Halverwege het tweede seizoen van de Gevorderden 1, die weer gelijktijdig opging met de Behendigheid, ben ik gestopt met de Gevorderdencursus omdat een Smoushond in combinatie met heel veel slecht weer  niet het hondje is die er plezier in heeft als hij met zijn buik in het natte gras moest gaan liggen. Avond aan avond lag hij te bibberen in het gras, en kon daardoor zijn best niet meer doen.

De overgebleven Behendigheidscursus was actiever dus daar speelde de kou geen rol. Tot begin 2002 heb ik met Jumper de cursussen gedaan en vanaf die tijd is Leo het van mij overgaan nemen omdat ik werd gevraagd om les te gaan geven. De Husky, Cosmic, waar Leo op dat moment ook behendigheid meetrainde hier toch niet zoveel plezier in had. En Jumper was een leuke hond is om mee te trainen want zijn enthousiasme en fanatisme nam je over als je met hem bezig was. Dit hebben we gedaan tot juni 2004. We merkten aan Jumper dat hij steeds stijver werd als hij had getraind. Als we thuis kwamen dook hij gelijk het bed in en als we dan voor de nacht hem nog even lieten plassen dan was hij behoorlijk stram en liep wijdbeens met de achterkant. We zijn gestopt met het trainen van Jumper nadat hij nog wel even 12-06-2004 Clubkampioen was geworden op de vereniging, hij had de eerste prijs “Jumping Gevorderden” gewonnen. Pas later in februari 2005 zijn we erachter gekomen dat Jumper zwaar HD heeft en een behoorlijke artrose aan het laatste stuk van de ruggengraat en zijn heupen.

Tegenwoordig mag Jumper daar waar nodig is meedoen om te laten zien, hoe een oefening aangeleerd moet worden met voertjes en als de vereniging een workshop organiseert, doet hij mee met de instructeurs die geen eigen hond hebben. Hierin is Jumper “gediplomeerd” want hij is ook de hond die ik mee nam naar de opleiding die ik ben begonnen was, “ Gedragsbegeleiding voor honden”. Jumper kwam daar als hond die alle oefeningen had aangeleerd met correcties. Als er werd gevraagd aan mijn medecursisten van deze opleiding. “Welke hond kent de oefening?”,  werd er altijd naar Jumper gekeken. De cursusbegeleiders hadden er oog voor, als er honden tussen liepen die op deze wijze waren getraind. Dus Bri, mocht voordoen hoe Jumper de oefening dan deed, op mijn manier. Het gevolg was dat de lichaamshouding altijd veranderde als ik iets van hem vroeg, en als de cursusbegeleider iets van hem wilde, was er een vrolijke lichaamshouding te zien. Dus de schaamte vloog naar mijn wangen, toen werd uitgelegd dat het gedrag wat Jumper liet zien van een hond is die gedrukt is en vermijd, wat er zou kunnen komen!

Ik ben nog steeds blij en dankbaar dat ik dit heb leren zien, en dat ik met Jumper tegenwoordig op een leuke manier die zeer positief is aan andere mensen kan aanleren hoe je een hond kan opvoeden met mijn “Kanjer” als voorbeeld.